γυρνά με το λεωφορείο την πόλη, γυρνά τον καρπό
και κοιτά την ώρα, γυρνά το βλέμμα
πριν κοιτάξει την γυναίκα που στέκεται στο πεζοδρόμιο κοιτώντας
πίσω απ' τα μαύρα της γιαλιά
κι αυτός πίσω απ' το τζάμι του λεωφορείου γυρνά νέα σελίδα στο σημειωματάριο
με τόση ευκολία
σαν να μην αφορά την ζωή καθόλου
κι επειδή δύο αρνήσεις συνεχείς συγκροτούν
μιαν απωθημένη κατάφαση,
για εκείνα, που δεν τον ενδιαφέρουν, καταφάσκει απρόσμενα.
