Nox noctis est nostri
ΣΣΣΣ μ ικρός φοβόμουν ψήλωνα απότομα φοβόμουν ότι δεν προλαβαίνω ν' αγαπήσω ότι θα μεγαλώσω απότομα. Η αγάπη θέλει χρόνο Και ήρθε... [...]
τ ο κύμα στη θάλασσα έσπασε πριν την αμμουδιά Το είδα μες απ' τον καθρέπτη, που τον προστατεύω έχοντάς τον κρεμάσει σε ψηλό καρφί. [...]
τ ο δέντρο κόπηκε η σκιά του εξαφανίστηκε Ήταν κάποια αλήθεια για την ύπαρξη του δέντρου; Θα μπορούσε να υπάρξει η σκιά χωρίς το δέντρ... [...]
τ α φορέματά της είναι παλιάς μόδας όπου έχουν καθήσει αυτοί,πηγαίνει να καθήσει κι αυτή. "Τι θα πει να κάθεται; Είναι υπηρέτρια... [...]
κ οιτώ τη μέρα που αλλάζει χρώματα τις επιφάνειες που αλλάζουν σκιές και την επόμενη ημέρα πάλι τα ίδια Τα χρώματα που αλλάζουν τη μέρα... [...]
σ τραβώνει το τοπίο εκτινάσσεται το κύμα τα δέντρα λυγισμένα η επιφάνεια των νερών σε αφάνεια η γη κυρτωμένη τρακαρισμένα αμάξια με σ... [...]
π ηγαίνουν τα πράματα μόνα τους -και παίρνουν τη θέση τους στον χώρο σαν να ταίριαζαν από πάντα, όπως η πέτρα που αφήνει το βούλιαγμα του ... [...]
ύ μνοι αμνών και ράμνων και αναμνηστικών μηκώνων παραλίμνιοι οικισμοί βαλτωμένων κατοίκων δέντρα που ψηλώνουν εν μέσω μαντρών κι εξέχουν ... [...]
στη σσσ δ εν κοιτάει τη θάλασσα που φαίνεται από το παράθυρο. Τα παράθυρα του σπιτιού του βλέπουν προς τη θάλασσα. Ο αέρας γυρίζει τη σελίδ... [...]
σσσ! κοιμάται ή δη είδα τα είδη ίδια να διαλύονται να γεννιούνται νέα γένη πιο γενναία και ολόκληρα δάση γενεαλογικών δέντρων και ερπυστικ... [...]
θ α περπατούσα πάνω στα ακροδάκτυλα θα έφτανα να περπατήσω ως και στ' άκρα γκρεμών ψηλά μέχρι τ' ακροκέραμα, τις ακρογιαλιές, τις ... [...]
στη σσσ αγνοώ τον φωτογράφο μ ικρή, όπως υπάρχει μια υπέροχη αναλαμπή της πάνω στην επιφάνεια του νερού, πριν πάει να διαταραχθεί η επι... [...]
α ν είναι να είμαι όντας αν περνάω καλά χωρίς να περνάω από πουθενά να προσπερνάω τα δέντρα που ποτέ δεν με ανταγωνίζονται να φτάσουν πρώτ... [...]
κ αμία ένδειξη ευτυχίας κάτω από τα δέντρα μόνο πεταμένα χαρτιά, γόπες κι άδεια κουτάκια αναψυκτικών. Και απέναντι, κλειστό το μαγαζί, ... [...]
Π έρασαν οι μέρες μου, γλείφοντας καραμέλες, γεμίζοντας με τ' ασημόχαρτά τους, τις τσέπες Πολλές φορές είπα ψέματα για το αλουμινόχαρτ... [...]
ξ εχασμένο δίπλα στο βουνό, ανέρπει το δάσος από πεύκα Μπροστά στη θάλασσα, ποτέ κανείς δεν θα γυρίσει να κοιτάξει την πόλη πίσω του Το βλ... [...]
λ ίγο πολύ μου σφίγγεις το χέρι Είναι μεσημέρι και αλλάζει αδιόρατα και γίνεται μια ολόκληρη ημέρα Προστέθηκε, σαν με παράξενη μαθηματικ... [...]
α ν ήμουν τόσο νάρκισσος, όπως λες, τότε θα γινόμουν το λουλούδι του, που θ' αγωνιούσε πότε θα με πρόσεχες για να σκύψεις για να το κόψ... [...]
Friedrich Seidenstücker, 1930 π όσο θέλω να αγγίξεις την ευαίσθητη χορδή μου να σηκωθούν οι τρίχες μου και να μπουν σ' όλους τους πόρο... [...]
μ ια ολόκληρη μ ινιατούρα της λύπης μες στα χέρια όταν τα κοιτά με μικρή διάθεση Τα βάζει στις τσέπες όταν κάνει κρύο και για να μην τ... [...]
η ήβη της Υβόννης, ιβίσκοι εύοσμοι της ηβικής χερσονήσου, το ήδιστο τμήμα ξηράς που εισχωρεί μέσα στη θάλασσα και βρέχεται απ΄ αυτή ... [...]
L'Argent (1983) dir. Robert Bresson τ έλος το μαύρο του πένθους απ' τα ρούχα μου. Ήρθε ο καιρός για τη χαρά του νηπενθούς μαύρου, ... [...]
κ ηλίδες ήλιου στο κρύο μωσαϊκό σαν μικροί επιλεκτικοί φωτισμοί σε κάτι αδιόρατο, στο άβρετο και πάνω στα ξυπόλητα πόδια μου. Ίσως, κάποτε ... [...]
ή ταν παράξενος έρωτας η φιλόξενη αγκαλιά σου Θα δοκιμάσω πάλι να επαληθεύσω την ύπαρξη αυτού του ορίου. [...]
στην Σσσ Είπε, θα το γυρίσει σε βροχή ο καιρός. Ωστόσο, βγήκα να κάνω έναν γύρω και να πάρω μια στάλα χρόνο Από την διάρκεια της βροχής [...]
β γήκα από το σπίτι το σκαλοπάτι που κατέβηκα, δεν είχε ιδιαίτερο λόγο να υπάρχει η αυλή θα μπορούσε να ήταν πιο ψηλά - δεν μας χρειάζετα... [...]
Ο κήπος, του Γ.Ε. Γεωργούση Από την ποιητική συλλογή «Στίγματα», εκδόσεις Διάττων, (1999). Χέρια του ύπνου παλαιά με τα καρφιά στη χούφτα ... [...]
Saúl G. Corona σ ήμερα το πρωί ένα πουλί, που ήταν σκυλί Σήμερα το πρωί ένα σκυλί, που ήταν άνθρωπος Αύριο το πρωί ένας άνθρωπος που είναι... [...]