.

.

 




ξεχασμένο δίπλα στο βουνό, ανέρπει το δάσος από πεύκα

Μπροστά στη θάλασσα, ποτέ κανείς δεν θα γυρίσει

να κοιτάξει την πόλη πίσω του

Το βλέμμα της ματιάς, είναι που πάντα, επιστρέφει πίσω στα μάτια

και έτσι συναθροίζεσαι στον τόπο. Δεν αφαιρείσαι όταν

ταξιδεύει ο νους 

Αυτή την εποχή, που συναντάς τα δέντρα πάνω στα πεζοδρόμια,

απ' τα πεζοδρόμια διαλέγω να επιστρέφω πάντα κι εγώ. 

Οι εποχούμενοι, μάς έχουν διώξει απ' τους δρόμους και

η εποχική μόδα, τα ρούχα μας από τις βιτρίνες.



Categories: Share

Leave a Reply

Μου αρέσουν οι κουβέντες, γι' αυτό σας προσκαλώ να σχολιάστε ελεύθερα.