.

.



τόσα λόγια
Τόσα βουβά αγόρια
που κοιτούν αποσβολωμένα αλλού
τα κορίτσια φορούν τις κοντές φούστες για να τις δουν
τόσες σκέψεις, τόσες άσκοπες κινήσεις που οι λέξεις χάνουν τον ήχο τους·
καμία κουβέντα
Και τ' ακίνητο δείχνει ως μοναδική απάντηση μπροστά στο απέραντο
Μπροστά στο απέλπιδο η αδράνεια των σωμάτων·
κι αφού ο έρωτας είναι ουράνιος
γιατί εμείς κυλιόμαστε πάνω στη γη;
Γιατί συγκρουόμαστε και απωθούμαστε σε άτακτες κατευθύνσεις
παντού πάνω στην επιφάνεια των πραμάτων.
Κάποιοι σκορπίζονται στην αφάνεια.
Πόσοι είναι οι υποφαινόμενοι που δεν μας φανέρωσαν 
ποτέ τον σκοπό τους;
Εντέλει, πόσοι πετάξαμε ποτέ;
Και πόσα πετάμε κάθε μέρα;

Categories: , Share

Leave a Reply

Μου αρέσουν οι κουβέντες, γι' αυτό σας προσκαλώ να σχολιάστε ελεύθερα.