δεν ήσουν ποτέ το στόμα που μιλά
δεν ήσουν ποτέ τα χείλη που φιλούν
δεν ήσουν ποτέ τα χέρια που κρατούν
δεν ήσουν ποτέ τα μάτια που κοιτούν
Ήσουν πάντα το ασώματο που σωματοποίησε τον πόνο
.
Show
0 Comments
Show widget
prev
next
.
- Socratεs Rallis
- I was born a rainy October in Düsseldorf-Germany, I grew up in sunny Athens-Greece. I work with the light as camera operator. I photograph shades and light unstoppable. Feel free for sending a note. You can find me around the city and around the web via my e-mail: rallissok@yahoo.gr, via facebook: https://www.facebook.com/socrates.rallis and https://www.facebook.com/plansequenceofficiel/
-
photo Sebastião Salgado ΣΤΕΑΡ Η πλάστιγξ κλίνει εκεί που προτιμάμε Κατά την ερμηνεία που της δίνουμε Κάθε φορά που επιτυγχάνου... -
Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου ...
-
Κυριακή ήρθε, και καλύτερα δεν έγινα ποτέ δεν πρόκειται, ήττον η προσδοκία μ΄ έδενε με το μέλλον, μάλλον το μέλλον μέλαν η ηλιόλουστη μέρ...
-
κ οιτώ τη μέρα που αλλάζει χρώματα τις επιφάνειες που αλλάζουν σκιές και την επόμενη ημέρα πάλι τα ίδια Τα χρώματα που αλλάζουν τη μέρα...
-
κ άποτε ήσουν εύθραυστο αγριολούλουδο. Τώρα έχεις γίνει μι' ανάλαφρη πεταλούδα που χορεύει έξω απ' το παράθυρό μου. Πόσο με θ...
-
τ ο τυχαίο βλέμμα της το διορθώνει ξανακοιτώντας με
-
τι όμορφα που ήταν μετά την βροχή στέγνωνε η γαλήνη με γαλανή καθημερινότητα σκιά του πεύκου απλωμένη σκεπάζει το πεζοδρόμιο, που ...
Who am I ?
Subscribe
Αναρτήσεις
Σχόλια
