σιωπή μεσημεριού
στον δρόμο κυλούν φύλλα
οι τέντες ανεμίζουν κατεβασμένες, επιστρέφουν με δύναμη το ανέμισμα
η γάτα περπατά προσεκτικά στον κήπο
πίσω απ' τα παράθυρα γυμνά σώματα κοιμούνται
το βουνό ησυχάζει
τα σύννεφα στον ουρανό
κομμένες λεβάντες στο ποτήρι.
Όλα επιμένουν να υπάρχουν.
Κι η Χρυσάθεμις επέλεξε να χαθεί πίσω απ' τα ψηλά χρυσάνθεμα
παρά πίσω απ' την ησυχία της αυθυπαρξίας της.
