είναι η ώρα που ο δρόμος μπαίνει στην σκιά
ο τελευταίος όροφος των δίπατων σπιτιών φωτίζεται ακόμα
η άσφαλτος καίει, το χρώμα των λουλουδιών εξαντλημένο
οι έλληνες μισούν το φως
Όλοι στην σκιά
πόσο συγκαταβατικό δείχνει το καμμένο δέντρο, μετά από τόσα χρόνια
αμέτοχο κι ανέγγιχτο· τίποτα δεν το πληγώνει άλλο.
Έτσι το έβλεπα
χάνοντας όλο το καμμένο δάσος.
