 |
| Μυστράς, Γκίκα |
στα όνειρα η νύχτα έχει φως
στο φως η νύχτα δεν έχει όνειρα
στα ποτάμια τα ψάρια δεν κολυμπούν
στις λίμνες τα ποτάμια σταματούν
οι λίμνες δεν σταματούν τα ψάρια
στις πόλεις τα σπίτια ισορροπούν μεταξύ τους
στα βουνά, τα δέντρα ισορροπούν ανάμεσά τους
στις λέξεις η έννοια είναι κρυμμένη
όταν κρύβεσαι πίσω απ' τις λέξεις, γίνεσαι η έννοια τους
όταν ο κόσμος δεν χωρά σε μια χώρα, ο χώρος γίνεται κόσμος
και τα πουλιά όταν δεν πετούν, πετούν πέτρες τα παιδιά
πάνω από τα σπίτια και τις κορφές των δέντρων
οι δρόμοι που περνούν έξω από το σπίτι, σταματούν όταν περνάμε εμείς
και το εμείς δεν είναι παρά ο πληθυντικός ευγενείας των εγωισμών μου
Αναρτήσεις
