ράθυμο αγνάντεμα
η θάλασσα λαμπυρίζει
κάτω απ΄ τα πεύκα
μία μερμήγκι ανεβαίνει το στήθος μου
το οπτικό βάθος έγινε εξαιρετικά ρηχό εστιάζοντας τα μάτια μου
στο κοντινό
για λίγο το στήθος μου ήταν όλο το τοπίο, είχα γίνει ένας μικρός φιλόξενος πλανήτης
για μια μικρή πριγκίπισσα
και ξαναγύρισα το βλέμμα μακριά σκεφτόμενος
το μικροσκοπικό μεγαλείο της ύπαρξης και τις μεγάλες αποφάσεις
των μικρών αποστάσεων που μας χωρίζουν.
Αναρτήσεις
